A Single Man (2009)
REGIE: Tom Ford | SCENARIO: Tom Ford en David Scearce | DUUR: 99 min | LAND: VS
Na het verlies van je partner verder gaan; dat is het hoofdthema van A Single Man. De vraag of je überhaupt wel verder kunt, blijkt hier onlosmakelijk mee verbonden. Eén ding wordt daarbij al snel duidelijk: niets zal ooit nog hetzelfde zijn.
Alleen is maar alleen. A Single Man, een film die zich afspeelt ten tijde van de Cubaanse raketcrisis van de vorige eeuw, bevestigt dat nog maar eens. De toeschouwer ontmoet George Falconer (Colin Firth), een hoogintelligente, trotse homo met een melancholische inborst. In een tijd waarin alleen communisme als erger vergrijp wordt beschouwd, loopt Falconer begrijpelijkerwijs niet te koop met zijn geaardheid. Ook niet op de intellectuele vrijplaats van de universiteitscampus waar hij als literatuurprofessor werkt. De geheimzinnige manier waarop de boekenwurm met zijn seksualiteit moet omgaan wordt echter overschaduwd door een veel groter probleem: onlangs is zijn vriend gestorven. Sinds dat tragische moment is George Falconer een man die te veel moet en te weinig lol maakt. De omgang met buurvrouw en goede vriendin Charley (Julianne Moore) is één van de weinige overgebleven lichtpuntjes in zijn leven, maar zelfs daarbij draagt hij zijn verdriet als Atlas op de schouders mee.
Dankzij enkele korte ontmoetingen komt hier en daar de kleur terug in het leven van Falconer. Uit de interesse van een donkere Spanjaard blijkt bijvoorbeeld dat de academicus nog altijd populair is bij de mannen, en ook van de mooie student Kenny (Nicholas Hoult) krijgt de docent steeds meer romantische aandacht. Onder invloed van de heersende censuur wordt Falconers’ voorkeur voor het mannelijk geslacht in enkele scènes met een toepasselijk woord ‘heerlijk’ in beeld gebracht.
Niet alleen op liefdesgebied blijkt trouwens hoe mooi deze man en zijn leven nog kunnen zijn; ook in de alledaagse omgang tovert Falconer af en toe de zon achter de wolken vandaan. Alleen is de middelbare misantroop blijkbaar zo gelukkig geweest met zijn oude liefde, dat hij onder invloed van de hartverscheurende pijn geen langdurige vreugde meer kan vinden. Het publiek deelt in deze ellende door lijdzaam te moeten toezien hoe de hoofdpersoon na iedere flirt terugvalt in zijn gitzwarte poel van ellende.
Falconers dromerige blik betrekt de kijker al snel bij zijn gevoelens. Het tempo van de film versterkt dit effect nog eens, en kan het best worden omschreven als het schenken van een dikke, donkere stroop. Het perfect getimede gebruik van slow motion en de krachtige close ups hebben wel wat weg van een andere filmklassieker: American Beauty. Geluid en muziek worden tenslotte geraffineerd afgewisseld met verstommende stiltes. Kijken naar A Single Man wordt zo als het eten van stukjes fijne chocolade: je geniet van ieder moment.
George Falconer wil op een allesbeslissende dag in één klap weer betekenis aan zijn bestaan geven, en breekt het daarom open als een oude, verweerde oester. Daarbij tovert hij zowaar nog enkele parels tevoorschijn. Het lot doorkruist de plannen van de professor echter opnieuw met een verrassende wending.
Woorden kunnen onmogelijk uitdrukken hoe goed de overdonderende kracht van iets oerlelijks in A Single Man in beeld wordt gebracht. De kwetsbare schoonheid die uit deze film spreekt , is te mooi om te lachen en tegelijk te triest om te huilen. Wanneer dit een schilderij was, zou er maar één plek voor zijn: naast de Mona Lisa.
Bekijk hier de trailer:
