111 views 0 comments

Alps [IFFR 2012]

door op 31-01-2012
 

Twee mannen en twee vrouwen met een vreemde onderlinge machtsverhouding besluiten nabestaanden van pas overleden mensen op een wel erg bijzondere manier te helpen met de verwerking van het verlies: door zich voor een aantal betaalde uren in de week voor te doen als de overledene. Het IFFR mocht de makers, nadat ze hun Osella voor beste scenario in Venetië hadden opgehaald, verwelkomen in Rotterdam.

Het interview voor aanvang van de film verliep dramatisch. Noch de actrice, noch de producer, noch de interviewster beheerste het Engels voldoende voor een Big Talk in een stampvol Luxor theater. Na een gesprek vol verwarring en overbodige vragen begon de film.

De naam van deze bijzondere nieuwe onderneming wordt ondemocratisch door de leider ‘de Alpen’ genoemd: ten eerste omdat de bergen kracht symboliseren en ten tweede omdat ze onvervangbaar zijn. Hij noemt zichzelf de Mont Blanc, zijn collegas hebben te kiezen uit andere bergnamen. In de werkzaamheden volgen we vooral ‘Monta Rosa’, een verpleegster die onder andere het meisje vervangt die ze zelf heeft zien overlijden in het ziekenhuis. Door nagel te bijten, tenniskleding te dragen en stiekem met het vriendje te zoenen krijgen de ouders even het gevoel dat hun dochter ‘er even is’.

Het idee om tegen betaling dierbaren te vervangen is behoorlijk absurd, maar lijkt in deze film te werken. De gortdroge uitspraken die de Alps moeten doen – alledaagse mededelingen, ruzies, maningen om door te beffen – zijn het handelsmerk van de film en zorgen voor komische, ongemakkelijke situaties. Naast die scènes is het lastig bij de film te blijven. Behalve het idee van de film en de ondoorgrondelijkheid van de menselijke geest heeft de film weinig te bieden. Het ontbreekt aan structuur, helderheid en het vermogen de kijker lang genoeg te boeien.

 

Lees hier meer IFFR verslaggeving.